روزگاران کهن

کجا کجا اي بي وفا!

rkohan — Fri, 03 Oct 2008 01:05:18 GMT

دوستان به علت پاره اي از مشکلات وبلاگ را به روز نکردم ،‌ حتماً در محيطي جديد و با مطالب جديد اين وبلاگ را خواهيد ديد ‌.

پ ن: به زودي...

حمله با توپ و تانک

rkohan — Sun, 29 Jun 2008 06:06:18 GMT

اين روزها که گرماي بازيهاي Euro 2008 تمام دنيا را فرا گرفته کسي از گرماي فلسطين خبر ندارد ، شايد فرصتي مناسب باشد تا زماني که تيمهاي فوتبال به جام قهرماني فکر مي کنند ، اسرائيل نيز به فلسطين فکر کند ، بازيکنان تيم حريف به طرف دروازه تيم مقابل شوت مي کنند ، و جنگجويان اسرائيل با تانکهاي خود به طرف کاشانه فلسطيني ها شليک مي کنند ، شور و هيجان مردم در ورزشگاه به چشم مي خورد ، اما گريه کودکان در بيابان ها و خيابان هاي فلسطين به چشم نمي آيد. سازمان فدراسيون فوتبال فيفا با چشماني باز به رقابتهاي اين دوره نگاه مي کند ، ولي سازمان ملل ترجيح مي دهد که به چشمان خود استراحت دهد.

فرهنگ مرگ - فرهنگ زندگی

rkohan — Tue, 06 May 2008 16:53:18 GMT

در صحنه ي وحشتناکي در تلويزيون بين المللي نشان داده مي شد که چگونه يک استاديوم ورزشي در چين در يک انفجار برنامه ريزي شده توسط دولت چين در جا تخريب مي شد تا مکان تازه اي براي ساختن يک استاديوم ورزشي جديد با جزئيات نو در آن ايجاد شود.

تخريب و ويران سازي آن استاديوم بزرگ فقط به چند ثانيه بيشتر زمان نياز نداشت، انفجاري که پس از پايان آن استاديوم به تل خاک تبديل مي گرديد. انساني که چنين صحنه اي را مشاهده مي کند، اولين نکته اي که به ذهنش مي رسد مقايسه اي ساده ميان زمان، تلاش، زحمت و پولي است که صرف ساختن آن استاديوم گرديده است و آن چند لحظه ي کوتاهي که در آن بدون درنگ با خاک يکسان مي گردد.

اين صحنه ي گويا نسبت ميان ساختن و ويران کردن را به روشني مورد ارزيابي قرار مي دهد. براي ساختن يک پل، يک ساختمان، يک کارخانه يا يک انسان به چه زماني نياز است؟ و چقدر ويران کردن ساده است، زيرا به تنها چيزي که نياز است اراده و تصميم براي آن عمل است! فردي که مورد شستشوي مغزي قرار گرفته مي تواند خودش را در وسط بازار پر جمعيت منفجر کند و ظرف فقط چند ثانيه تعداد زيادي از کودکان را يتيم، و زنان بسياري را بيوه سازد و بناها و مغازه هاي چندي را به تل خاک تبديل کند.

چند وقت پيش تروريست ها پل قديمي بغداد را با بمب منفجر کردند، يعني يکي از عالي ترين و نسبتا قديمي ترين پل ها در کشورهاي عربي. ظرف فقط چند ثانيه اين اثر زيبا و قديمي و يادگار عشاقي که بر روي آن با هم ملاقات کرده بودند به آهن قراضه تبديل گرديد. اين صحنه اي بي نهايت غم انگيز بود. بار ديگر اين پرسش سر بر مي آورد که نابود کردن چقدر ساده است. و البته صحنه هاي مشابهی طي روزهای آینده در الجزاير و مراکش تکرار گرديدند!

همه ی ما صحنه ي برخورد هواپيما به مرکز تجارت جهاني در نيويورک در سپتامبر 2001 را به خاطر داريم. بعضي ها با مشاهده ي چنين صحنه اي از شادي در پوست خود نمي گنجيدند، زيرا تروريست ها موفق به نابود ساختن و تخريب آن ساختمان با کوبيدن يک هواپيماي حامل مردم عادي به آن شده بودند. اما ديگراني هم بودند که از ديدن آن متاثر و بسيار غمگين شدند، زيرا آنها پي برده اند که مبارزه ای واقعي در نابود کردن ساختمان يا سقوط هواپيما قرار ندارد، بلکه چالش واقعي ساختن بنايي مشابه با آن و يا ساختن هواپيمايي مانند آن و جان صدها انسان (که غیر قابل بازگشت) است.

هيچ کاري ساده تر از ويران کردن نيست و هيچ کاري هم دشوار تر از ساختن و رسيدن به دستاوردهاي مهم. کشورهايي که پيشرفت مي کنند آنهايي هستند که برنامه هايي را به تحقق مي رسانند و دست به سازندگي مي زنند و کشورهايي که سير قهقرايي را طي مي کنند آنهايي هستند که تخريب مي کنند! کشورهای باهوش فرهنگ زندگي و برخورداري از آن را ارج مي نهند، در حالي که کشورهاي عقب مانده فرهنگ مرگ را مورد حمايت قرار مي دهند و نفرت و دشمني را ترغيب مي کنند و هنگامي که افراد بيگناه را به قتل مي رسانند، زندگي را نابود مي کنند و نقش شيطان را بازي مي کنند اين اعمال وحشتناک را به ناحق به نام خدا به انجام مي رسانند.

احمد الرابعي
برگردان علي محمد طباطبايي

The Culture of Life and Death by Ahmed Al-Rabei
http://www.asharq-e.com

مطلب جدید

rkohan — Thu, 01 May 2008 16:10:18 GMT

مطلب جدید وبلاگ با نام حوری درج شد

صحبتی با دوستان وبلاگ نویس :

- ممنون از تمامی عزیزانی که از این محیط دیدن می کنند

- لطفا نظرات خود را در مورد هر مطلب فقط در قسمت نظرات آن درج نمایید

- برخی از وبلاگ نویسان به کپی نظر عادت دارند و برای بالا بردن آمار وبلاگ خود دست به هر کاری می زنند و یک نظر را در وبلاگهای بسیاری کپی می کنند ، که البته کاملاً مشخص و کار اشتباه و نادرستی است

- اگر سوالی در مورد وبلاگ نویسی و مسائل مربوط به آن دارید ، می توانید از بنده بپرسید

حوری

rkohan — Sun, 20 Apr 2008 22:13:18 GMT

حوري يا حور العين در کتاب آسماني قرآن به معناي زنان مرداني که به بهشت مي روند ميباشد، و در واقع نويد مردان پاک دنيا است.

حور (در فارسي امروزي حوري) جمع حوراء و احور، به كسى مى گويند كه سياهى چشمش كاملا مشكى و سفيدى آن كاملا شفاف است و داراي پلک هايي باريک است(همانند چشمان آهو)، و گاه به زنان سفيد چهره و سفيد پوست نيز اطلاق شده است.

عين به معنى "درشت چشم" است و از آنجا كه بيشترين زيبائى انسان در چشمان او است روى اين مسئله مخصوصا تكيه شده است.

بعضى نيز گفته اند كه حور از ماده حيرت گرفته شده يعنى آنچنان زيبا هستند كه چشمها از ديدن آنها حيران مى شود.

برخي صفات آن ها که در آيات مختلف کتاب آسماني قرآن چنين آمده است:

1- پاکي و پاک نهادي
2- نيک خويي و زيبا رويي
3- مهرباني
4- همسن و سالي با همسر
5- فقط براي همسر خويش

در زبان عامه، زنان زيبا به حوري تشبيه مي شوند. ضمنا در زبان فارسي حور (که در اصل عربي جمع است) به صورت مفرد به کار مي رود. در شعر جناب سعدي ، هم حور و هم حوري به کار برده شده است:

حور خطا گفتم اگر خواندمت غفو کن از بنده قصور اي صنم
بهشت روي من آن لعبت پري رخسار که در بهشت نباشد به لطف او حوري

يکي از ياران پيامبر اسلام به نام عبدالله بن عباس مي گويد: رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود:
شب معراج وقتي مرا وارد بهشت کردند، نوري به صورتم برخورد. به جبرئيل گفتم:«اين چه نوري بود؟»
گفت:« اي محمد، اين نور خورشيد و ماه نبود؛ يکي از حوريه هاي علي بن ابي طالب عليه السلام از قصرش سرک کشيد و به تو نگريست و خنديد؛ و اين نور از دهانش خارج شد. اين حوريه در بهشت مي گردد و مي چرخد تا علي وارد بهشت شود.»
بحارالانوار، ج 39، ص 236، حديث 21 - کشف اليقين

آفرينش حورالعين از چيست ؟

گروهي از ماوراء النهر از امام رضا (ع) سوال کردند که: حورالعين از چه آفريده شده ؟ حضرت فرمودند : حورالعين از زعفران و خاک بهشتي آفريده شده اند که هرگز فاسد شدني نيستند. بحار الانوار ، ص122

و روايات زيادي در تفسير آيه {( فيهن خيرات حسان )} آمده است که : يعني در شط کوثر حورياني روييده اند که هر کدام از آنها چيده شوند ، در جايش حوري ديگري مي رويد . و به قدري اين حوري ها نوراني و زيبا هستند که چشم از ديدن نورشان خيره مي شود .

1: مرگ و مير ندارند. هميشه زنده و جاويدند و هيچ آفت و بلايي به ايشان نمي رسد و هيچ گاه مريض و بيمار نمي شوند.
2: حورالعين ها هيچ گاه بچه دار نمي شوند بلکه اگر کسي در بهشت بچه بخواهد در هر سن و سال و اندازه اي که بخواهد خداوند همان گونه برايش مي آفريند.
3: بدن حورالعين ها از زير 70 پرده لباس ديده مي شود ؛ چنانچه اگر شما سکه پولي را در داخل حوض يا استخر صاف بيندازيد ديده مي شود.
4: بهشتيان از هيچ چيز بهشتي حتي خوردنيها و آشاميدنيهايش به اندازه حورالعين لذت نمي برند.
5: بدن حورالعين بس که شيشه اي و صاف و زلال است که وقتي آب مي خورد و آب از گلويش پايين مي رود از بيرون معلوم است.

ابو بصير از ياران امام ميگويد: از امام صادق (ع) در مورد بهشت پرسيدم ؛ حضرت فرمودند: در بهشت به هر فردي سه عدد باغ مي دهند که يکي از ديگري ارزشمندتر است و داراي همه گونه نعمت مي باشد تا اينکه وارد جنت خلد مي گردد، در آنجا نهري است که داخل آن حوريه مي رويد، وقتي مؤمن وارد آنجا مي شود از هر حوريه اي که خوشش مي آيد او را مي چيند سپس خداوند به جاي آن حوريه ديگري مي روياند.
آنگاه فرمودند: هر مومن در آنجا با 800 دختر باکره ، 4000 بيوه و دو تا حورالعين ازدواج مي کند .
حوريان بهشتي به همسران خود عشق مي ورزند و مي گويند ما براي شما هستيم و شما براي ما و هيچ گاه به يکديگر حد نمي ورزند .

اما در اين ميان سوالي پيش مي آيد که بانوان مؤمن چه شرايطي دارند:
سؤالي به اين مضمون از شيخ ابن جبرين (حفظه الله) هنگام خواندن قرآن پرسيده مي شود: در بيشتر آيات کتاب آسماني خداوند متعال به مردان مؤمن مژده حوريان زيبا روي را مي دهد كه در جمال و زيبايي به كمال رسيده اند، آيا زنان نيز روز قيامت به جاي همسرانشان چنين مژدگاني دارند؟ بيشتر آيات قرآني در مورد پاداش و نعمتها خطاب به مردان مؤمن است آيا زنان مؤمن نعمتهايشان كمتر از مردان مؤمن است؟

جواب: بدون ترديد پاداش آخرت براي زن و مرد مي باشد

(أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى) [1]

«ما عمل هيچ عمل كننده اي از زن و مرد را ضايع نمي گردانيم.»

(مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً) [2]

«هركس از زن و مردم عمل صالحي انجام دهند و در حاليكه مؤمن باشد ما او را زندگي اي پاك عطا كنيم»

(وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ) [3]

«و هر كس از زن و مرد اعمال صالح انجام دهد و در حاليكه مؤمن باشد آنها كساني هستند كه داخل بهشت مي شوند.»

( ِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِينَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِينَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِينَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِينَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِينَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِينَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا) [4]

«به يقين، مردان مسلمان و زنان مسلمان، مردان با ايمان و زنان با ايمان، مردان مطيع فرمان خدا و زنان مطيع فرمان خدا، مردان راستگو و زنان راستگو، مردان صابر و شكيبا و زنان صابر و شكيبا، مردان با خشوع و زنان با خشوع، مردان انفاق كننده و زنان انفاق كننده، مردان روزه‏دار و زنان روزه‏دار، مردان پاكدامن و زنان پاكدامن و مرداني كه بسيار به ياد خدا هستند و زناني كه بسيار ياد خدا مي‌‏كنند، خداوند براي همه آنان مغفرت و پاداش عظيمي فراهم ساخته است» خداوند متعال ورود همه مؤمنان اعم از زن و مرد را به بهشت بيان مي دارد: (هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ) [5]

«آنها و همسرانشان در زير سايه هايي هستند»

(ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُونَ) [6]

«شما و همسرانتان شادمانه داخل بهشت شويد.» خداوند متعال بازگشت به خلقت جواني زنان را خبر مي دهد

(إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً (35) فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا) [7]

«يعني خداوند خلقت پير زنان سالخورده را به جواني باز مي گرداند همانگونه كه آفرينش مردان پير و سالخورده را به دوراني جواني عودت مي دهد.» در احاديث وارد شده است كه زنان دنيا به خاطر عبادت كردنشان و اطاعت و پيرويشان بر زنان حورالعين قيامت برتري دارند، و زنان مؤمن همچون مردان وارد بهشت مي شوند و هرگاه زني در دنيا با تعدادي مرد ازدواج كرده باشد هرگاه جملگي به بهشت وارد شدند از ميان آنها مختار است كه هر كدام را كه داراي اخلاق زيباتري است برگزيند.

[1] آل عمران 195
[2] نحل 97
[3] نساء 124
[4] احزاب 35
[5] يس 56
[6] زخرف 70
[7] واقعه 35- 36

شیطان

rkohan — Sun, 13 Apr 2008 20:30:18 GMT

شيطان در تعابير قرآني

خداوند شيطان را به سجده کردن در مقابل آدم امر کرد ولي شيطان با عدم اطاعت از فرمان خدا در واقع اولين گناه در عالم را انجام داد و در مقابل خداوند ادعاي بزرگي و تکبر کرد و به دليل استکبار و ادعاي استقلال ذاتي خويش از درگاه الهي رانده شد و مشمول لعنت الهي گرديد و از زمره کافران محسوب شد.

از موضوعاتي که در قرآن به صورت گسترده مطرح شده است موضوع شيطان است و در اين کتاب مقدس مطالب بي‌‌نهايت مهمي پيرامون «شيطان» آمده است که هر عاقلي را سخت تکان مي‌دهد و به تامل جدي وا مي‌دارد. شيطان نسبت به پروردگارش بسيار ناسپاس بود «و کان الشيطان لربه کفورا» (1)
شيطان نسبت به پروردگارش نافرمان بود «ان الشيطان کان للرحمن عصيا» (2) شيطان دشمن آشکار انسان است «ان الشيطان للانسان عدو مبين» (3)
شيطان بسيار شکست دهنده و خوار کننده است «و کان الشيطان للانسان خذو لا» (4)
«فاز لهما الشيطان فاخرجهما مما کان فيه» (5)
شيطان تصميم دارد بني آدم را به سرنوشت پدر و مادرشان مبتلا کند پس بايد شديدا از فتنه او برحذر باشيد «يا بني آدم لا يفتننکم الشيطان کما اخرج ابويکم من الجنه» (6)
آنچه ذکر شد نمونه بود از آنچه در قرآن مجيد راجع به شيطان آمده است و همين مقدار هم به وضوح ضرورت تحقيق از موضوع شيطان نشان مي‌دهد زيرا طبق آيات قرآن شيطان دشمن آشکار انسان است و شناخت دشمن به حکم عقل و شرع از ضروريات است.
شيطان به حقيقت مانع و سد تکامل انسان، به سوي تقرب خدا است. شيطان از خداوند، مهلت خواسته که تا روز قيامت در انسان‌ها القاي وسوسه کند. شيطان قسم ياد کرده که همه انسان‌ها را به جز مخلصين به گمراهي بکشاند. همه انسان‌ها حتي اوليا و متقيان از شر او، ايمن و مصون نيستند و در قرآن کريم شيطان به عنوان مظهر فساد و منشا بدي‌ها معرفي شده که انسان را از روشنايي ايمان به تاريکي کفر و شرک دعوت مي‌کند و در احاديث، مبارزه با اين دشمن دروني که همان نفس اماره مي‌باشد به عنوان جهاد اکبر، معرفي شده است.
انسان داراي ابعاد وجودي مختلفي است و يکي از ابعاد وجودي او، بعد منفي همان بعد شيطان صفتي او است و انسان اگر بخواهد، به هدف متعالي خويش که همان تقرب به خدا است واصل شود بايد ابعاد وجودي مثبت و منفي خويش را بشناسد. پس مي‌توان بيان کرد که در واقع شيطان‌شناسي، يکي از ابعاد وجودي انسان است و در اهميت انسان‌شناسي همين بس که در احاديث، مقدمه و زمينه معرفي شده است.
در مورد مسئله شيطان در قرآن در کتاب‌هاي زيادي به صورت پراکنده از موضوعات مختلف در اين زمينه بحث شده است از جمله کتب تفسيري، کتب روايي، صحيفه سجاديه، کتب اخلاقي، عرفاني، نهج البلاغه و در زمينه پرداختن به مبحث شيطان در قرآن توسط آقاي احمد زمرديان کتاب شيطان کيست و آيات شيطان چيست توسط آقاي کريم برزگر شيطان‌شناسي به نگارش در آمده است.
براي نجات از شر اين دشمن خطرناک بايد «استعاذه» کرد.
خداوند متعال، به حبيبش مي‌فرمايد که چون از شيطان رجيم به تو وسوسه‌اي رسيد از خداوند متعال پناه بخواه زيرا او شنواي داناست «اما نيز عنک من الشيطان نزع فاستعذ بالله سميع عليم»
واژه شيطان در قرآن کريم به صورت مفرد هفتاد بار و به صورت جمله شياطين هجده بار استعمال شده است و شيطان اسم عام است براي هر موجود متمرد شرير و احيانا در روايات بر موجودات موذي و مضر هم اطلاق مي‌شود و اين کلمه در واقع وصف است نه اسم علم، اکثر لغت شناسان اصل کلمه شيطان را از «شطن يشطن» به معناي دور شده از خير مي‌دانند و در مورد عربي بودن با غير عربي بودن اين کلمه ميان لغت‌شناسان اختلاف وجود دارد ولي اکثريت لغت شناسان آن را عربي و مشتق از ابليس مي‌دانند که به معناي کسي است که از رحمت خدا مايوس شده است و کلمه ابليس نيز يازده بار در قرآن کريم آمده است . (7) بعضي اين کلمه را عربي و مشتق از ابليس» مي‌دانند و بعضي مي‌گويند عجمي و جامد است که از زبان ديگر وارد عربي شده است ولي راي اکثريت اين است که مشتق از «ابليس» و به معناي کسي است که از رحمت خدا مايوس شده است.
قرآن کريم افعال و کارهايي را به شيطان نسبت داده است برخي از آنها عبارتند از:
1) استکبار،
2) کفر،
3) حرص،
4) حسد،
5) تعصب،
6) جهالت
شيطان در زمره عالمان نبوده و نيست بلکه اهل کشف و شهود محقق است که اهل سفسطه و غلط‌ اندازي است و محور کارش مغالطه و وهم‌ اندازي است، القاي وسوسه، امر به فحشا، ايجاد نسيان از ذکر خدا، ايجاد دشمني وي به مردم، تعليم سحر و در واقع مي‌توان گفت که محور همه افعال زشت شيطان است که ايجاد وسوسه در دل انسان‌ها مي‌کند و همچنين ابليس داراي ذريه است و گروهي ابليس را از جن و گروهي او را از ملائکه مي‌دانند ولي ابليس از جن است چون ابليس داراي اولاد و ذريه است کار شيطان وسوسه است و وسوسه شيطان به قدري قوي است که ابوين ما آدم و حوا (ع) تحت تاثير قرار گرفتند شيطان ما را به پيروي از امور غير قرآني و شرعي و پيروي از افکار بد و سوء‌ظن به مردم و به پيروي از گذشتگان که خلاف احکام الهي عمل مي‌کرده و مي‌زيسته‌اند و به تعليم دروغ و ترس‌هاي واهي و بيهوده شدن و به تسليم شدن به وسوسه‌هاي شيطان و پيروي از وحي باطل و به زياده‌ روي در کارها و زياده ‌روي در مال و سوء استفاده از صحت و سلامتي و شراب‌خواری و خوابيدن در اوقات اختصاصي نماز مخصوصا نماز صبح و دزدي و سرقت بويژه از نماز و خشمناک شدن و شوخي بي‌حد و حصر نمودن و در گوشي سخن گفتن در مجالس و غيبت و بدگويي ديگران در حضورشان و فراموشي ياد و ذکر خداوند متعال و ترسيدن از فقر و در نتيجه کارهاي خير و خوب را انجام ندادن و جدال و کشمکش و حرام کردن حلال‌هاي الهي و کاشتن نااميدي‌ها و کوچک شمردن مسلمانان و مردم و کوچک پنداشتن گناهان و مايوس و نا اميد بودن از رحمت‌هاي الهي و اظهار نگراني شديد در گرفتاري‌ها و مصائب و جهل و غرور و کبر دعوت مي‌کند.
شيطان در اين برنامه‌ها از ابزار و شيوه‌هايي مانند خطوات و همزات که در واقع طرق و راه‌هاي او به صورت تدريجي مي‌باشد استفاده مي‌کند. در اين برنامه‌ها او به تنهايي عمل نمي‌کند، بلکه داراي نيروهايي از قبيل ذريه، حزب، اولياء و جنود مي‌باشد. راه مقابله با شيطان اين است که به خداوند متعال پناه برد و استعاذه و توبه کرد و به او توکل نمود زيرا خداوند متعال شنوا و دانا است.
پناه خواهي از خداوند، عالي‌ترين مراحل پناهندگي و بزرگترين ضامن اجراي مقررات اخلاقي است. کساني که به خدا ايمان دارند و از روي حقيقت او را يگانه معبود شايسته پرستش مي‌دانند بر هوا پرستي و مال پرستي و شهوت‌پرستي و نظائر اينها نمي‌گرايند.
خداوند شيطان را به سجده کردن در مقابل آدم امر کرد ولي شيطان با عدم اطاعت از فرمان خدا در واقع اولين گناه در عالم را انجام داد و در مقابل خداوند ادعاي بزرگي و تکبر کرد و به دليل استکبار و ادعاي استقلال ذاتي خويش از درگاه الهي رانده شد و مشمول لعنت الهي گرديد و از زمره کافران محسوب شد.
ابليس بعد از آنکه بر اثر اباي استکباري از سجده مورد رجم و لعن قرار گرفت درخواست انظار کرد و از خداوند مهلت خواست تا روز قيامت، به منظور بقاء در دنيا و ايجاد انحراف و گمراهي در انسان‌ها، خداوند تبارک و تعالي نيز با تقاضاي او موافقت کرد. برخي از مفسران معتقدند که شيطان ابتدا مومن بوده ولي قبل از اعلان به فرمان خدا به سجده در مقابل آدم کافر گشته ولي اين صفت را کتمان کرد تا اينکه هنگام اعلان فرمان خدا اين صفت دروني را آشکار. در قيامت همه شياطين برانگيخته مي‌شوند و خداوند مي‌فرمايد: بحق سوگند که جهنم را از تو و پيروانت پر مي‌کنم. جهنم کيفر شماست کيفري فراوان. شيطان به پيروانش در روز قيامت مي‌گويد: ‌من هيچ گونه سلطه‌اي بر شما نداشته‌ام جز اينکه شما را دعوت کردم و شما پذيرفتيد پس مرا سرزنش نکنيد. نه من فرياد رس شما هستم و نه شما فرياد رس من و من بيزارم از اينکه مرا در دنيا شريک خدا و طاعت قرار داديد و به تحقيق براي ستمکاران عذاب دردناکي است. شيطان رانده شده از درگاه الهي سمبل و مصداق زشتي‌ها و بدي‌هايي است که در اميال و خواسته‌ها و نيات انساني تجلي کرده و ميوه‌اش رفتار و کردار زشتي است که از آدمي صادر مي‌شود.
در همه اديان مشهور (زرتشتي- يهوديت و مسيحيت) مثل اسلام از يک موجود شرير، بدخواه و بدکار که با انسان و مصالح او ستيز نام برده است ولي صنع اين موجود از حيث ماهيت، صفات و حدود اختيارات کاملا مختلف است، يکي او را در مقابل ذات خداوند نيک‌ها قرار داده و ديگري در برابر ملائکه و آن ديگري مخلوقي ضعيف در حد کلب معلم (سگ آموخته)
بي‌شک اين اختلاف از ناحيه آن اديان نيامده است زيرا همه اديان از صدر عالم تا خاتم يک دين بيش نيستند که در چهره‌هاي مختلف ظاهر شده‌اند «ان الدين عندالله الاسلام» و همه پيامبران يکسان هستند «لا نفرق بين احد من رسله» بلکه اين اختلاف از آنجا ناشي شده است که کتب اصلي آن اديان آن طور که وحي مستقيم بوده است از بين رفته است.
عدو شود سبب خير اگر خدا بخواهد اين مطلب واقعا در مورد دشمني شيطان با انسان صادق است زيرا: ادامه حيات ابليس براي موجود مختاري مثل انسان که با ايمان به اختياري به تکامل برسد نه تنها ضرر نداشت بلکه به عنوان يک نقطه منفي براي تقويت نقاط مثبت موثر نيز بود.
خداوند متعال مي‌فرمايد: چون کار پايان گيرد شيطان به پيروانش مي‌گويد: خدا به شما وعده حق داد و به من وعده داد و تخلف کردم «و قال الشيطان لما قضي الامران الله وعدکم و عدالحق و وعدتکم فاخلفتکم» من هيچ گونه سلطه بر شما نداشتم جز اينکه شما را دعوت کردم و شما پذيرفتيد «و ما کان لي عليکم من سلطان الا ان دعوتکم فاستجبتم» پس مرا سرزنش نکنيد و خود را سرزنش کنيد «فلا تلوموني ولو موالانفسکم»
نه من فريادرس شما هستم و نه شما فريادرس «ما انا بمصرخکم و امانتم بمصرفي» من بيزارم از اينکه مرا در دنيا شريک خدا در طاعت قرار داديد.
«اني کفرت بما اشد کتمون من قبل» به تحقيق براي ستمکاران عذاب دردناکي است «ان الظالمين لهم عذاب اليم» روي همين جهت در روايات از «نفس»‌به عنوان دشمن‌ترين دشمن‌ها ياد شده است.

فرزندان شیطان

از جمله مسائلي که در بحث و بررسي واژه "شيطان" مطرح کردنش ضروري است اين است که : آيا شيطان اين موجود وسوسه گر داراي ذريه و اولادي است؟ و در گمراه ساختن و به ضلالت کساندن افراد از غير خود کمک مي گيرد ؟ و يا آنکه مسئله ذريه و اولاد براي وي چيزي است نادرست و در به ضلالت کشاندن انسان ها خودش است و خودش؟

در پاسخ اين گونه پرسش ها با توجه به مفاد آيات قرآني و گفتار ائمه معصومين (ع) بايد گفت: به يقين شيطان داراي ذريه و اولاد است و در گمراه کردن افراد نيز تنها نيست. براي اثبات صحت اين گفتار دو آيه از قرآن و يک روايتي از امام صادق (ع) ذيلا ذکر مکنيم:

- در آيه 27 سوره اعراف مي خوانيم : " انه يريکم هو و قبيله من حيث لا ترونهم": شيطان ودار و دسته اش شما را از محلي ميبينند که شما آنها را نمي بينيد.

-در آيه 50 سوره کهف نيز مي خوانيم : " افتتّخذنه و ذريّته اوليا من دوني و هم لکم عدوّ " : آيا او -شيطان-و ذريه اش را دوستان غير از من ميکيريد حال آنکه آنها به شما دشمن اند".

قطعا هر فرد منصفي با کمي دقت در مفاد اي دو آيه وهمچنين با تمجه به تعبيرات : "قبيله" ، "ذريه" ونيز ضمير هاي جمع در : "لاترونهم ، هم ، لکم" در خواهد يافت که شيطان داراي اولاد و ذريه است و در گمراه شاختن افراد تنها نيست.

-امام صادق(ع): قسم به خداييکه محمد (ص) را به حق فرستاد عفريت و ابليس ها بر مومن بيشتر از زنبوران بر گوشت اند!، ولي مومن از کوه محکمتر است زيرا کوه را با تبر مي توان تراشيد ولي مومن از دين خود کم نمي کند.

البته تعداد اولاد و ذريه شيطان به لحاظ عدم محدوديتشان در هيچ موردي بيان نشده ، و انتظار تعيين تعدادشان نيز يک انتظار غير عاقلانه به نظر مي رسد.

فقط در بعضي از نوشته هاي مورخين ومحدثين شيعه نام بعضي از ذريه هاي ابليس و شيطان ذکر گرديده ما نيز ذيلا آنها را ذکر مي کنيم :

1- "ابيض" که مردم را به خشم در مي آورد.

2- "وهار" که در خواب مومنين را آزار مي کند و باعث اندوهشان مي شود.

3- "قفندر" که هر کس در خانه اش به مدت چهل روز "طنبور" نوازدوي بر تمام اعضايش مي نشيند و غيرت را از او زايل مي کند.

4- "رکتبور" که موکل بازار هاست و سخن هاي لغو و بيهوده و قسم دوروغ و ستايش وتعريف هاي بي جا از متاع کردن را براي مردم زينت مي دهد .

5- "لاقيس" که وي موکل است در طهارت و نماز مردم را به وسوسه اندازد.

6- "هفاف" که وي نيز موکل است ، مردم را در صحراها و بيابان ها اذيت رساند آنها را وسوسه کند.

7- "ثبر" که مسئوليت گولاندن مصيبت زدگان و وادار ساختنشان به لطمه زدن ، و خراشيدن صورت، و چاک زدن گريبان را عهده دارد.

8- "اعور" که وي با تحريک قوا و غريزه شهواني مرد و زن و با شيوه موذيانه اش آن دو را به عمل ناشايست "زنا" وامي دارد.

9- "داسم" که وي موظف است هر وقت مردي که بدون اداي سلام و جاري نمودن ذکر خداي تعالي وارد خانه مي شود به همراهش داخل خانه شود ، و بين او با خوانواده اش ايجاد فتنه و نزاع کند ، و اگر آن مرد بدون گفتن نام خدا به خوردن طعام مشغول شود با وي غذا خورد.

10- "مطرش" که مسئوليت جعل اخبار دروغ و خالي از حقيقت و جاري ساختن آن گونه اخبار را بر سر زبان هاي مردم به عهده دارد.

11- "تمريح" که امام صادق(ع) فرمود: براي ابليس (در گمراه ساختن افراد) کمک کننده اي است به نام "تمريح" که وي هنگام فرا رسيدن شب بين مغرب و مشرق را از وسوسه کردن مردم پر مي کند.

12- "قزح"،"ابن کوا" از امير المومنين(ع) از " قوس قزح" سئوال کرد ، حضرت فرمود: "قوس قزح" مگو، زيرا "قزح" نام شيطان است ، بلکه بگو " قوس الله" و "قوس الرحمن".

13- "زوال" مرحوم کليني از "عطيه ابي المعزام" روايت کرده که وي گفت: در خدمت حضرت صادق(ع) بودم و از مرداني که داراي مرض "ابنه" بوده و هستند ياد کردم. حضرت فرمود:... "زوال" پسر ابليس با آنها مشارکت مي کند و آنها مبتلا به آن مرض مي شوند...

14- "لاقيس" يعقوب بن جعفر گفت: مردي از حضرت صادق(ع) از مساحقه(آميزش) زن با زن ديگر سئوال کرد و حضرتفرمود: "راکبه و مرکوبه" هر دو ملعونند. پس از آن فرمود: خدا بکشد "لاقيس" دختر ابليس را که چه عمل زشتي را براي زن ها آورد. آن مرد سائل گفت: اين عمل از اهل عراق آمده است. حضرت فرمود: سوگند به خدا که اين عمل در زمان رسول خدا بوذ، قبل از آنکه عراق باشد.

15- "متکون" که با تغيير شکل و خود را به صورت بزرگ و کوچک در آوردن مردم را گول ميزند وبا اين وسيله آنان را وادار به کناه مي کند.

16- "مذهب" که به صورت هاي مختلف ممثّل مي شود ، مگر به صورت پيغمبر وبا وصيش.

17- "خنزب" که بين شخص نماز گذار و نمازش حايل مي شود، يعني توجه قلب را از وي بر طرف مي کند.

در خبر است که "عثمان بن ابي العصر بن بشر" در خدمت

حضرت رسول اکرم(ص) عرض کرد: شيطان بين نماز و قرائت

من حايل مي شود. حضرت فرمود: نام آن شيطان "خنزب"

است، پس هر زمان از او ترسيديد به خدا پناه ببريد...

با توجه به مفاهيم عبارات و جملاتيکه ذکر گرديده درمي يابيم که ابليس و شيطان به صورت يک فرمانده ويران گر است که نقش فرماندهي را به عهده دارد و اين ذريه هايش هستند که در اجراي فرمانش مي کوشند، و با تلاش ها و شيوه هاي گوناگونشان و با تغيير شکل هايشان جوامع انساني را به ضلالت و بد بختي مي کشانند.

پي‌نوشتها:
1- اسرا/ 27
2- مريم/ 44
3- يوسف/ 5
4- فرقان/ 29
5- بقره/ 36
6- اعراف/27
7- شعراء/ 95 و سباء/ 20

جن

rkohan — Sat, 05 Apr 2008 20:29:18 GMT

ابتدا اینکه در مورد عکس بالا بعدها در همین بخش بیشتر صحبت خواهم کرد، چون این عکس واقعی نیست.

جن در لغت به معناي موجود پنهان و نامرئي است

جن داراي حرکات بسيار سريع مي‌باشد و به همين دليل قبلاً مي‌توانست در آسمان نفوذ و استراق سمع کند ولي با ظهور حضرت مسيح(عليه‌السلام) جلوي ورود و نفوذ آنها به آسمانها به صورت نسبي گرفته شد و با ظهور پيامبر گرانقدر اسلام حضرت خاتم الانبياء(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) کاملاً از ورود آنها به آسمانها جلوگيري گرديد. خلقت انسان بعد از خلقت جن روي زمين بوده است و جن‌ها هفت هزار سال پيش از انسان در کره زمين زندگي مي‌کردند.

همانطور که انسان ها از نسل آدم و حوا بوده، جن ها از نسل مارج و مارجه مي‌باشند. طول عمر جن از انسان بسيار زيادتر است ( حدود هزار تا دو هزار سال عمر ميکنند ) ولي جن نيز داراي مرگ، تولد و عمر محدود و مشخص مي‌باشد، نکته ای که در مورد عمر جن ها وجود دارد، روند رشد جسمي آنهاست. جن ها از نظر فيزيکي بسيار کند رشد مي کنند، جسمشان تقريباً 11 برابر کندتر از انسان رشد مي کند، همچنين داراي حشر، نشر، معاد، حساب و کتاب اخروي است. از لحاظ مرفولوژي و ظاهري، قيافه واقعي جن با انسان تفاوت دارد(اين موجودات مي‌توانند با قيافه و ظاهر کاذب نمايان شوند). جن يک امتياز از لحاظ ظاهري نسبت به انسان دارد و آن اينکه مي‌تواند به هر شکلي که مي‌خواهد اعم از انسان و حيوان در بيايد، ولي به شکل پيامبران، ائمه معصومين و شيعيان واقعي ظاهر نمي‌شود.

طول قد جن بسته به سن او، بين سي تا هشتاد سانتيمتر است. جن داراي دو جنس مذکر و مؤنث است و توليد مثل مي‌کند. نطفه جن بر خلاف انسان از جنس و ماهيت شبيه هوا مي‌باشد. انسان و جن مي‌توانند با همديگر ازدواج نموده، حتي توليد مثل نمايند. دستگاه گوارش جن با انسان تفاوت دارد. بطور معمول جن انسان را مي‌بيند ولي براي انسان قابل رؤيت نمي‌باشد.

جن مانند انسان داراي علم، ادراک، قدرت تشخيص، مسئوليت و تکليف است. پيغمبر گرامي اسلام بر جن‌ها نيز مبعوث شدند و در بين جن‌ها نيز دين و مذهب و فرقه وجود دارد. جن به دو گروه مسلمان و غيرمسلمان تقسيم شده و مسلمانان آنها نيز در يک گروه اهل تشيع قرار مي‌گيرند. رهبر جن‌هاي شيعه «سعفر ابن زعفر» مي‌باشد و لوحي مزيّن به جملة مبارک «يا ابا عبد الله الحسين» بر گردن دارد. پدر زعفر در صدر اسلام توسط حضرت علي(عليه‌السلام) کشته شد و خود نيز به دست آن حضرت مسلمان گرديد. زعفر و لشکريانش در واقعه کربلا به ياري حضرت امام حسين(عليه‌السلام) شتافتند ولي آن امام بزرگوار اجازه نفرمودند.

از آنجايي كه نوع خلقت جنيان با انسانها و حيوانات متفاوت است، واضح است كه مكان زندگي آنها نيز متناسب با نوع خلقت آنها باشد، ولي آن مكانها كجاست. در بين عوام شايع است كه زيرزمينها، جاهاي تاريك و مرطوب مانند حمامها، خانه های قدیمی، طویله ها، چاهها و عمق جنگلها جايگاه جنيان است. اما بررسي ها حاكي از آن است كه قطعا آنها در جايي زندگي مي‌كنند كه از انسانها به دور باشند. در روايتي از امام صادق (ع) نقل شده كه: «در وادي شقره (بياباني كه رنگ خاكش سرخ مايل به زرد است) نماز نخوان، زيرا در آن جا منازل جن است.» (وسائل الشيعه، ص 452) قابل ذكر است يكي از معروفترين مساجد مكه با نام «مسجد الجن» در غرب شهر مكه محل نزول جنيان در مكه است و مستحب است حاجيان در آن مسجد رفته و دو ركعت نماز به جا آورند.

در منابع مختلف از جمله قرآن کريم، تفاسير، احاديث و کتب علمي از جن ياد شده است. دانشمندان غربي از جن به عنوان ارواح صدا دار ياد مي‌کنند. پيامبر گرامي اسلام که دورود خدا بر او باد مي‌فرمايند:«خداوند جن را در پنج صنف آفريد: باد، مار، عقرب، حشرات و انسان.» برخي از انسانها جن را مي‌پرستند، علّامه طباطبائي(رضوان‌الله‌تعالي‌عليه) مي‌فرمايند: «مشرکان سه دسته مي‌شوند، اول آنهاييکه جن مي‌پرستند، دوم آنهاييکه ملائکه مي‌پرستند و سوم آنهاييکه مقدّسيني از بشر را پرستش مي‌کنند.» ابليس از طوايف جن است و در قرآن صراحتاً به اين مطلب اشاره شده است. به (روايتي) ابليس دوازده هزار سال عبادت کرد و همين امر باعث شد از زمين به آسمان برود و در رده ملائک قرار بگيرد و به درجه‌اي رسيد که مرتبة استادي برخي از ملائک را داشت. برخي از جن‌ها علاقمند به داشتن ارتباط با انسان مي‌باشند، بعضي انسانها نيز به ايجاد رابطه با جن ‌تمايل دارند، ايجاد اين ارتباط امکان پذير است ولي به هيچ عنوان توصيه نمي‌شود و نهي شده است، برخي از علما نيز آن را مجاز نمي‌دانند.

تسخير جن کاري خطرناک ميباشد. اگر انساني با جن ارتباط گرفت، ديگر نمي‌تواند آنرا قطع کند و يا حداقل قطع اين ارتباط داراي عواقب خطرناکي است. قابل ذکر است که جن در مقابل ارتباط با انسان و خدماتي که ارائه مي‌کند، چيزهايي از انسان مي‌گيرد که جبران آن بسيار سخت بوده، يا غير قابل جبران است. در صورتيکه جن از طرف انسان احساس خطر کند و يا آسيب ببيند، اقدام به تلافي خواهد کرد و به شخص مورد نظر يا بستگان نزديک، از جمله همسر و فرزندان او آسيب مي‌زند و يا آزار و اذيّت مي‌رساند، پس بهتر است فقط جن را بهانه‌اي براي تفکّر و تدبّر در عظمت خالق آن قرار دهيم. براستي که اگر انسان تمام عمر خويش را نيز صرف انديشيدن در بزرگي و عظمت حق تعالي نمايد، بسيار اندک خواهد بود.

نظر شما چیست؟

فرشته

rkohan — Mon, 31 Mar 2008 07:16:18 GMT

در زبان فارسی: فرشته
در زبان عربی: ملک
در زبان انگلیسی: anjel

ماهيت فرشتگان:

يكي از اصول مسلم جهان شناسي اسلامي وجود موجوداتي است كه آن ها را ملک يا فرشته مي خوانيم.فرشتگان موجودات مجرد محض هستند که ماهیتی متفاوت با انسان ها دارند، ‌سرشت فرشتگان گوهری تمام عقلاني است و در وجود آنان از اميال نفساني و خواست هاي شهواني خبري نيست.چون این امیال محدود به جهان ماده است و فرشتگان مجرد محض هستند. آن ها دارای اختیار هستند اما نه آن اختیاری که انسان ها دارند؛ بدین ترتیب که بدی ها اصلاً در آن ها جایی ندارد و اختیار آن ها بدین صورت است که تماماً گرایش به خوبی ها دارند. شبهه ای که در اینجا پیش می آید داستان فطرس است که در ادامه به آن اشاره خواهیم کرد.
فرشتگان از نور آفريده شده و در آسمانها و بهشت هستند ، فرشتگان زیبا و معصوم هستند ، داراي فرزند نيستند و پرواز می کنند.

اعمال فرشتگان:

فرشتگان در جهان هستی تدابیر امور را بر عهده دارند (به فرمان خدا).

علل و معلول ها را فراهم می سازند تا چرخه ی این جهان بچرخد. بعضی از فرشته ها در تسبیح کامل خداوند هستند و بعضی دیگر کارهای مهمتری دارند که مقتدرترین و عظیم ترین آنها چهار موردند:

1) حضرت جبرئيل(ع): کار نزول وحي الهي را بر پيامبران بر عهده دارد.

2) حضرت عزارئيل(ع): کار قبض ارواح را به فرمان خدا بر عهده دارد.

3) حضرت ميکائيل(ع): مسئول باران و روزی رساندن است و تدبير جهان هستي را بر عهده دارد.

4) حضرت اسرافيل(ع): کار دميدن در صور را بر عهده دارد. هنگامي که قيامت بر پا شود ، او در صور مردگان مي دمد و آن ها را زنده مي کند.

در واقع هر کدام از اين ملائک بر عده بيشماري از ملائکه که اعوان و ياران آنان هستند فرمان ميرانند.

فرشتگان دیگر خداوند:

ماجرای فطرس:

فطرس از فرشتگانی بود که دو بال داشت و گرداگرد عرش الهی در پرواز بود(بنا بر روایات) و در انجام عملی کوتاهی ورزید و بواسطه ی این عمل خداوند او را مجازات کرد و به زمین تبعید نمود. هنگام تولد امام حسین(ع) به فرمایش جبرئیل(ع) فطرس نزد پیامبر اکرم برای تبریک آمد و به یُمن وجود با برکت امام حسین(ع) خداوند او را بخشید. حال شبهه ای که در اینجا پیش می آید این است که مگر فرشتگان عقل مطلق نیستند و مطیع و فرمان بردار او نمی باشند و مگر قدرتی بر گناه کردن دارند؟ برخی به این شبهه این طور پاسخ دادند که فرشتگان در عین واحد و ویژگی های عمومی ایی که دارند ، در درجات مختلفی قرار دارند و فطرس از آن گونه فرشتگانی بود که دارای درجات پایین بود. او گناه نکرد بلکه کوتاهی از اوامر خداوند نمود و این گناه محسوب نمی شود، بلکه نوعی ترک اولی است. آياتي كه هر گونه نافرماني و سرپيچي را از فرشتگان نفي مي‏كنند، به فرشتگان مقرب مربوط است. فطرس از فرشتگان مقرب نبود تا از هر نوع سركشي پيراسته باشد؛ به ويژه آن كه تخلّف و سرپيچي فطرس در برخي روايات كندي و سستي ورزيدن خوانده شده كه نوعي ترك اولي است نه گناه و عصیان. عده ای دیگر بر این باورند که چون داستان فطرس با روایات قرآن سازگاری ندارد (فرشتگان مطیع و فرمانبردارند) این گونه روایات را نادرست می شماریم از آن جهت که هزار دلیل برای اثبات و عدم تحریف قرآن داریم. بنابراين، فرشتگان موجودات مختارى هستند كه اختيار آن ها به خاطر مناسبت با فطرت سرشتشان، همواره در جهت نيكى و صلاح مى باشد. لذا اداره امور حیاتی عالم از ناحیه ایشان مورد تهدید نیست.

بر روي شانه هاي هر انساني فرشته های پنهانی نشسته اند ، يک فرشته برروي شانه راست که اعمال خوب انسان را يادداشت مي کند و فرشته ديگر بر روي شانه چپ است که اعمال بد را يادداشت مي کند. اعمال خوب و بد همگي در نظر هستند و در روز قيامت مورد حساب قرار مي گيرند

در دین ها و فرقه های مختلف هر جا به شکلی از فرشته سخن به میان آمده ، در اروپا از فرشته بزرگ (فرشته مقرب archangel) صحبت شده و شبه تصاویری بسیاری نیز از فرشته ها در آنجا کشیده شده است.

فرشتگان بسیار زیادی در کنار خداوند متعال قرار دارند که خداوند هر کدام را مامور امور خاصی نموده اند
«جوش» (گوش) که نام فرشته ای است که موکل بر آدمیان و چهار پایان است.

تمثل فرشتگان:

فرشتگان به شکل و صورت انسان و موجودات زمینی در می آمدند و با بندگان و پیامبران خدا ملاقات میکردند. همان طور که حضرت جبرئیل به هنگام ملاقات حضرت ابراهیم به صورت انسان در می آمد و ملاقات فرشتگان با حضرت لوط هم گویای این مطلب بوده است. از دیگر موارد تمثل فرشتگان می توان به تمثل فرشته الهي در چهره بشري براي اعطاي عيسي بن مريم، نام برد. درست است که فرشتگان موجوداتی مجرد محض هستند و نمی توانند در عالم ماده داخل شوند و با موجودات مادی این جهان ارتباط برقرار کنند، ولی آن ها به طور تمثل وارد می شوند؛ یعنی اینکه ویژگی های مادی را نگرفته اند و در نظر انسان ها اینگونه اند.

فلسفه ی آفرینش فرشتگان:

در هر نظام و مجموعه ایی وجود سلسله مراتب منظم ، نشان از نظام مندي و روش مندي هندسه آفرينش در آن مورد دارد. به طور مثال؛ مگر خداوند متعال به طور مستقيم نمي تواند درخت خشکيده اي را سر سبز کند ؟ چنان که گاهي پيامبران و امامان(علیهم السلام) به اذن خدا چنين کاري را مي کردند، اما شکل گيري و هدفمندی نظام آفرينش به آن است که آب از طريق ريشه ها جذب ساقه درخت شود و به برگها برسد و براي اين منظور نزول باران و هدايت آب ها و کار باغبان ها و... همگي معنا و مفهوم پيدا مي کنند و نشاط و فعاليت و گردش کار جهان را فرا مي گيرد و در غير اين صورت سستي و رکود و جدايي ميان موجودات حاکم مي شد. خداوند متعال که حکيم و احسن الخالقين است نظام جهان را بر بنياني محکم و زيبا استوار کرده است و لازمه چنين نظامي سلسله مراتب مي باشد در همين رابطه جايگاه وجود فرشتگان در نظام آفرينش تعريف مي شود. یعنی اعمالی رو که انجام می دهند طبق قانون اسباب و مسببات صورت می گیرد.

اما درباره اصل وجود فرشتگان: هدف از خلقت هر مخلوقي به خود مخلوقات باز ميگردد نه به خداوند متعال زيرا خداوند بي نياز مطلق است و هدف به وي باز نمي گردد. حكمت خداوند در خلقت فرشته ها: از آنجائيكه خداوند داراي صفات كمالي چون رحمانيت و فياضيت است، يعني وجود دهنده مطلق است و هر پديده اي در عالم امكان و عدم براي وجود پيدا كردن نيازمند به فيض خداوند است؛ پس خداوند از روي رحمت گسترده اش و وجود بخشي اش به هر ممكني فيض وجود ميبخشد تا از امكان و عدم به عالم وجود تشرف پيدا كنند بنابراين فرشته ها به عنوان يك پديده يا نوعي آفرينش بخاطر رحمت و فياضيت خداوند پا به عرصه وجود نهاده اند و اگر اين لطف و رحمت نبود هرگز وجود نداشتند. پس هر موجودي وجودش در اين جهان بزرگ محصول لطف و فياضيت و رحمت خداوند است كه به اقتضاي صفات كماليه مذكور خداوند و اراده و مشيت ناشي از حكمت و لطفش پا به عرصه هستي مي گذارند. اين قاعده براي همه مخلوقات صادق است چه فرشته ها چه انسان ها و چه موجودات دیگر، پس هيچ موجودي براي رفع نيازي خارج از نياز خود و يا ديگر مخلوقات آفريده نشده است تا سئوال شود مگر خداوند نياز داشته است. بنابراين همه موجودات در اثر رحمت و فياضيت خدا آفریده شده اند؛ و هر پديده اي كه قابل تصور در وجود است و قابليت دريافت رحمت و شايستگي وجود پيدا كردن باشد، خداوند از او فيض وجود و رحمت گسترده اش را را دريغ نمي سازد و براي همين آفريده مي شود. پس هر فرشته ای وظایفی را در جهان ماده و معنا دارد و به همین خاطر آفریده شده اند. گروهی پیوسته در ذکر خداوند هستند و گروهی حاملان عرشند. گروهی حاملان وحی و گروهی تدبیر جهان ماده را بر عهده دارند تا با ایجاد علل و اسباب مادی چرخه ی این جهان را بچرخاند. با این بیان باید بگوییم آفرینش فرشتگان به خاطر فیض و رحمت خدا بود نه این که خدا نیازی به همکاری اون ها داشته باشه. درسته وقتی وظایفی به آن ها محول شد ، به معنای نیاز خالق نیست بلکه به معنی انجام شدن هر کار و طی مسیرش طبق قانون اسباب و مسببات می باشد. و الا بر کسی پوشیده نیست که خداوند قادر متعال است و نیازی به همراهی کسی ندارد.

توضیحات بیشتر درباره چهار فرشته بزرگ خداوند:

حضرت جبرئیل (ع):

جبرئيل، در زبان عبري به معناي "مرد خدا" است. او يکي از چهار فرشته مقرب و برترين آنها و در اديان ابراهيمي، رابط ميان خداوند و پيامبران است.
اين نام تلفظ‌هاي ديگري چون جبرائيل و جبريل نيز دارد. از جبرئيل به نام‌هاي فرشته وحي، امين وحي، عقل اول، ناموس اکبر، روح اعظم و ... نيز ياد مي‌شود.
در تاريخ يهوديت، مسيحيت و اسلام از نقش جبرئيل بسيار نقل شده است.
جبرئيل ابراهيم عليه السلام را از آتش نجات داد، موسي عليه السلام را در مبارزه با فرعون حمايت کرد، فرعونيان را در رود نيل مصر غرق کرد، به داوود ساختن زره آموخت، به دانيال نبي تعبير رؤيا آموخت، زکريا را به ولادت يحيي و مريم را به ولادت عيسي عليه السلام بشارت داد، و قرآن را بر پيامبر خاتم صلي الله عليه و آله و سلم نازل کرد.
او گاهي به صورت واقعي خود و گاهي به شکل جواني خوشرو به نام دحيه کلبي به حضور پيامبر مي‌رسيد. او در شب معراج همسفر پيامبر بود و در منتهاي معراج، در سدره المنتهي باز ماند و به پيامبر گفت ديگر اجازه ندارد که پيش رود، و رسول خدا به تنهايي به معراج ادامه داد.
بنا بر بعضي روايات، جبرائيل پنجاه بار بر حضرت ابراهيم عليه السلام، چهارصد بار بر موسي عليه السلام، ده بار بر عيسي عليه السلام و بيست و چهار هزار بار بر حضرت محمد صلي الله عليه و آله و سلم نازل شده است.

شيخ مفيد در روايتي آورده است:«جبرئيل در ميان فرشتگان به شکل مردي ميان بالا، سپيد پيشاني، سيه چشم، و داراي چهار بال سبز مرصع لؤلؤ است.»
و در حديث ديگري او داراي ششصد بال مرصع به دُر است.

ارتباط امام علي عليه السلام با روح القدس:
امام باقر عليه السلام فرمود
اوصياء (جانشينان پيامبران) با فرشتگان گفت‌وگو مي‌کنند. رُوح القُدُس ( جبرئيل عليه السلام ) نيز با آنها سخن مي گويد، ولي او را نمي‌بينند.
علي عليه السلام آنچه را از او مي‌پرسيدند، بر روح القدس عرضه مي‌کرد و در وجود خود احساس مي‌کرد که جواب را دريافت کرده است. آن‌گاه پاسخ مي‌داد و به همين دليل، همه‌ي پاسخ‌هايش صحيح و واقعي بود.

حضرت عزرائیل (ع):

آيا مي دانيد چرا در بين ملائکه حضرت عزرائيل (ع) مأمور قبض روح شد ؟

در حديث معتبر از حضرت صادق (عليه‌السلام) نقل شده است:
مشيّت حضرت احديّت چون تعلّق گرفت بر آنکه حضرت آدم را خلق نمايد، جبرئيل را به زمين فرستاد تا اينکه قبضه از خاک هاي مختلفه زمين بردارد تا حضرت آدم را از او ايجاد نمايد و چون جبرئيل خواست مقداري از خاک بگيرد زمين از او سؤال کرد که منظور خدا از خلقت آدم چيست ؟

فرمود آنکه او را و ذرّيه او را مکلّف به عباداتي بنمايد و هر يک از آنهايي که اطاعت او را نمودند، دائماً در جوار رحمت خويش در بهشت برين از آنها پذيرايي نمايد و هر يک از آنهايي که نافرماني کردند تا ابد در زندان آتشين جهنّم آنها را معذّب دارد ، زمين چون اين سخن را از جبرئيل (ع) شنيد او را به حضرت حق قسم داد که از من بر مدار زيرا من طاقت عذاب حضرت سبحان را ندارم، و لذا جبرئيل بدون آنکه چيزي از زمين بردارد برگشت و به خدا عرض کرد چون زمين مرا به عزت و بزرگواري تو قسم داد از او بر نداشتم،

خداوند ميکائيل (ع) و اسرافيل(ع) را هم که از براي آوردن خاک مأمور گردانيد ، زمين هر يک را قسم داد که از او بر ندارد و آنها هم برگشتند بدون آنکه چيزي از خاک زمين بر دارند خداوند عزرائيل را مأمور به آوردن خاک نمود.

و چون عزرائيل(ع) خواست از زمين خاک بردارد هر چند زمين به خداوند جهان قسم داد که از من بر مدار عزرائيل(ع) توجّهي نکرد و فرمود من از مخالفت دستور خداي خويش مي‌ترسم و هرگز به واسطه تضرّع تو بر خلاف امر خداي خويش نخواهم نمود و لذا مقداري از نقاط مختلف زمين خاک برداشت و به نزد حضرت سبحان حاضر نمود.

خداوند از او تقدير کرد و فرمود چنانچه در آوردن خاک ، تو امتثال امر مرا نمودي و به تضرّع و زاري زمين رحم نکردي در قبض روح اولاد آدم هم تو را مأمور نمودم تا اينکه به احدي رحم ننمايي و در بغل مادر، بچّه شيرخوار او را قبض روح نمايي و بين مادر و بچّه هايش جدايي اندازي و دو برادر به واسطه مرگ از هم جدا سازي و بين زن و مردي که سالها الفت بوده به واسطه مرگ مفارقت اندازي و لذا از اين رو حضرت عزرائيل(ع) از طرف حضرت سبحان مأمور به قبض روح بندگان خدا گرديد.

حضرت میکائیل (ع):

مسئول باران و روزی رساندن است و تدبير جهان هستي را بر عهده دارد.

حضرت اسرافیل (ع):

نام فرشته‌اي از ملائکه مقرب خداوند است که بيشترين شهرت او به نفخ صور، به هنگام برپايي قيامت است. مي گويند اسرافيل واژه اي با ريشه عبراني است مرکب از «اسراف» يا «سراف» به معني «بنده» و «ايل» به معني »خداوند ».
در قــرآن کـريـم به نام اسرافيل تصريح نشده است و تنها در روايات، سخن از اين فرشته به ميان آمده است. در قرآن کريم از نفخ صور، سخن به ميان آمده ولي به نام دمنده در آن اشاره اي نشده است، اما روايات تفسيري، نامِ دمنده‌ي صور را که در هنگام برپايي قيامت صورت مي‌پذيرد اسرافيل ذکر کرده اند
به هر حال اسرافيل در کنار جبرئيل، ميکائيل و عزرائيل يکي از چهار ملک مقرب خداوند به شمار مي آيد.
مي گويند اسرافيل داراي دو نفخ صور است: با نفخ صور اولي تمام موجودات عالم مي‌ميرند و جهان به پايان مي‌رسد، و با نفح صور ديگر موجب زنده شدن و برخاستن مردگان در آخرت مي‌شود (قیامت).

مبحث (فرشته شناسي) يکي از زيباترين و دلنشين ترين مباحث عقلي و عرفاني بوده و قرآن کريم به انضمام روايات اسلامي اين مساله را در بهترين شکل و شيوه ممکن، مطرح نموده و دلهاي مشتاق به درک حقايق ماورايي را با زلال معارف خود سيراب فرموده است.

آدم

rkohan — Wed, 26 Mar 2008 10:33:18 GMT

آدمي از خاک درست شده است (ترکیبی از گل و آب) ، خداوند متعال به فرشتگان خود امر داد که بر روی زمین بروند و از هر نقطه آن مقداری خاک با خود بیاورند ، سپس خداوند آدم را آفرید و از روح خود در آن دمید که جان گیرد ، لذا این چند رنگی انسان ها در کشورهای مختلف از این بابت بوده است.
زماني که آدم آفريده شد ، به دليل فضيلت آدم سجده در برابر او بر فرشتگان و جنيان واجب شد
اولين انسانها بر روي کره زمين حضرت آدم (ع) و حوا زن ایشان بودند
تمام پيامبران الهي و امامان از انسانها برگزيده شدند. جوهره اصلي انسان، روح اوست.

انسانها (نگاهي کلي): انسانها به دنيا مي آيند ، کار و تلاش مي کنند ، مي خوابند ، بيدار مي شوند ، غذا مي خورند ، زندگي مي کنند، زاد و ولد مي کنند و در آخر از دنيا مي روند

انسان وقتي بوجود آمد به وسيله آتش غذا را طبخ کرده، مي خورد و مي آشامید، انسان به وسيله نور مي بيند و کارهايش را انجام مي دهد و به وسيله باد(با توليد امواج و ارتعاشات) صداها را مي شنود و بوها را استشمام مي کند، و به وسيله آب خوردنيها و نوشيدنيهايش را تامين ميکند، و با روحش، جنبش و فعاليت مي نمايد. بنابراين، خلقت انسان ترکيبي است از نشئه دنيوي و نشئه اخروي، خداوند اين دو نشئه را با هم آميخت و زندگي انسان، بر روي زمين تخقق يافت. وقتي که قرار شد که بين اين دو نشئه (عالم) جدايي صورت بگيرد، (مرگ) خلق گرديد. با پيدايش مرگ است که شان اخروي انسان به آسمان (ملکوت) و شان دنيوي او (جسم) دوباره به زمين (خاک) برمي گردد.

تعداد نوع آب مخلوط شده با گل که مجموعاً آدم آفریده شد:

به امر حضرت سبحان چهار قسم از آب بر روي خاک طينت آدم ريخته شد .

اول: آب شيرين و از اين جهت آب دهان اولاد آدم شيرين گرديد تا هر غذايي که مي‌خورد در کام او شيرين و گوارا باشد و گلوي او دائماً تازه بماند و به فرو بردن غذا و طبخ آن در معده تأثير زيادي دارد .

دوم: آب شور و به اين جهت آب چشم اولاد آدم شور گرديد که چشم آنها قسمت زيادش از پيه است و پيه در آب نمک هر چند بماند فاسد نمي‌گردد .

سوم: آب تلخ و از اين جهت ترشّح گوش اولاد آدم تلخ گرديد تا اينکه در وقت خواب حيوان در گوش آنها وارد نگردد.
چهارم: آب گنديده و از آن جهت دماغ(بيني) اولاد آدم هميشه تازه مي‌باشد و در او آب گنديده وجود دارد.

عمر: هر انساني به طور طبيعي ۷۰ تا ۹۰ سال مي کند. البته انسان با بدن سالم و هيچگونه بيماري و با لطف الهي را تا ۱۶۰ سال هم مشاهده شده است، البته حوادث پیش آمده در زندگی نیز در طول عمر بعضی از افراد تاثیر گذاشته است.
البته پيامبران ثواي اين جمله هستند، براي مثال حضرت آدم ۹۶۰ سال عمر کرد ، حضرت نوح ۲۰۰۰ سال عمر کرد و ...

عمر هر انساني داراي سه مرحله است که طي آن به کمال سعادت منتهي مي شود.

مرحله اول: در اين مرحله فرد کودک است که انسان در نهايت سادگي زندگي مي کند و در نتيجه آرامش و آسايش دارد و گويي در بهشت ابدي به سر مي برد.

مرحله دوم: در اين مرحله انسان فلسفي مي شود و گرفتار تخيل مي گردد، در جواني با بال پندار و خيال پرواز میکند. قوانيني از خود ابداع مي کند و مي خواهد آن قوانين را بر طبيعت تحميل کند و طبيعت را محکوم حکم خويش مي شناسد.

مرحله سوم: در آخرين مرحله، انسان پا به سن مي گذارد و تجربي مي شود و از تجربيات خويش استفاده مي کند

(( از شبنم عشق خاک آدم گل شد --------------------- صد فتنه و شور در جهان حاصل شد ))

روح

rkohan — Wed, 19 Mar 2008 14:29:18 GMT

ه روح به معنای حرکت ، کارکرد و عملکرد است، درباره موضوع روح سخن ها زیاد است ، برای اینکه از سخنان خوب و درستی بتوانیم استفاده نماییم ، به این خاطر به کتاب آسمانی قرآن کریم رجوع نمودیم. ابتدا چند سوال:

روح چیست؟
عالم ارواح از نظر قرآن کجاست؟
آیا روح توضیح علمی هم دارد؟

چیزی که اکثراً در مورد روح میدانند آن است که وقتی انسان از دنیا می رود ، جسم او می میرد ولی روح (حیات انسان) از او جدا می شود.

اما روح به آن شکل که ما آنرا می شناسیم و با آن عادت کرده ایم در قرآن کریم وجود ندارد. در قرآن گفته نشده که ما از روح زنده ایم و وقتی بمیریم روح از بدن ما خارج می شود، یا وقتی روح از بدن ما خارج شد ما می میریم. در قرآن از عالم ارواح صحبت نشده است. در قرآن از بازگشت روح به بدن در روز رستاخیز صحبت نشده است. و قرآن از ما نیز نخواسته که به وجود روح ایمان داشته باشیم یا آنرا بشناسیم. در آیه 85 سوره اسری میخوانیم:

<< وَ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّی وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلاً >>

از تو (پیامبر) راجع به روح می پرسند. به آنها بگو: روح از امر خدا است و دانشی که به شما داده شده کم است. (یعنی دانشی که به آن می رسید ناچیز است و روح در قلمرو دانش شما نیست) .

آنجا که قرآن می گوید "خدا روح خود را در انسان دمیده" به معنی دمیدن جان و حیات در انسان نیست، چون بنابر آنچه در قرآن مطرح شده پیش از اینکه روح در انسان دمیده شود انسان از نظر حیات و زندگی وجود داشته و زندگی می کرده است. در سوره سجده آیات 7 تا 9 چنین میخوانیم:

« الَّذِی أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ وَ بَدَأَ خَلْقَ الانـْسَانِ مِنْ طِينٍ ـــ ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ ــ ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالافْئِدَةَ قَلِيلاً مَا تَشْكُرُون »

خدائی که آفرینش هر چیزی را بهتر نمود و آفرینش انسان را در گِل آغاز نمود ـــ مدت درازی بعد نسل وی را از چکیده ای از آب بی ارزشی قرار داد ــ مدت درازی بعد او را راست (قامت) نمود و از روح خود در او دمید. همینطور شنوائی و بینائیها و احساسات (اعصاب) برای شما درست کرد. افراد کمی از شما سپاسگذار هستند .

در این آیات می بینیم که آفرینش انسان در گِل آغاز شده (یعنی حیاتی در گِـل پیدا شده که به پیدایش انسان راه می برده)، مدت درازی بعد (چنانکه حرف ثـُمّ که برای بیان فاصله زمانی بلند مدت است بر آن دلالت دارد) انسان از طریق نطفه تولید مثل میکرده است، و مدت درازی بعد انسان راست قامت شده و بعد روح خدا در وی دمیده شده است. یعنی پیش از دمیدن روح در انسان، انسان در قید حیات بوده و زندگی و تولید مثل داشته است. دمیدن روح در انسان به معنی: دادن کارکرد و عملکرد خدائی به وی است. یعنی اندیشمند نمودن وی. (واژه روح از جمله به معنی: حرکت و کارکرد و عملکرد است). در قرآن روح به خدا نسبت داده میشود و نـَفـس به صاحب خود (یعنی به انسان).

و آنچه در قرآن از آن صحبت شده که از بدن خارج می شود نـَفـس است. قرآن می گوید که هنگام مرگ نـَفـسِ انسان از انسان خارج میشود. نـَفـس به معنی: خود و خویشتن خودآگاه است.

اینکه هویت و ماهیت نفس چیست طبعاً می بایست به کمک دستگاه و بررسی های علمی شناخته شود. انسان فعلاً با دستگاه، انرژیها و امواجی را می بیند که در بیداری، در خواب، در خواب دیدن و هنگام مرگ از بدن انسان خارج می شود، ولی هنوز معلوم نیست که نفس انسان کدام است.

همینطور در روز رستاخیز نیز از نـَفـسِ صحبت شده است. نحوه زنده شدن در روز رستاخیز نیز مکرراً به رشد مجدد گیاهان و درختان تشبیه شده است.

و انسان فعلاً یک خلیه حیاتی میشناسد که در انتهای پائین ستون فقرات است که اصلاً نمی میرد. هر چه آن را می سوزانند یا اشعه میزنند نمی میرد. شاید عنصری که انسان در روز رستاخیز می خواهد از آن رشد بکند همین عنصر باشد.