جن

ابتدا اینکه در مورد عکس بالا بعدها در همین بخش بیشتر صحبت خواهم کرد، چون این عکس واقعی نیست.

 

جن در لغت به معناي موجود پنهان و نامرئي است
  
جن داراي حرکات بسيار سريع مي‌باشد و به همين دليل قبلاً مي‌توانست در آسمان نفوذ و استراق سمع کند ولي با ظهور حضرت مسيح(عليه‌السلام) جلوي ورود و نفوذ آنها به آسمانها به صورت نسبي گرفته شد و با ظهور پيامبر گرانقدر اسلام حضرت خاتم الانبياء(صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم) کاملاً از ورود آنها به آسمانها جلوگيري گرديد. خلقت انسان بعد از خلقت جن روي زمين بوده است و جن‌ها هفت هزار سال پيش از انسان در کره زمين زندگي مي‌کردند.

همانطور که انسان ها از نسل آدم و حوا بوده، جن ها از نسل مارج و مارجه مي‌باشند. طول عمر جن از انسان بسيار زيادتر است ( حدود هزار تا دو هزار سال عمر ميکنند ) ولي جن نيز داراي مرگ، تولد و عمر محدود و مشخص مي‌باشد، نکته ای که در مورد عمر جن ها وجود دارد، روند رشد جسمي آنهاست. جن ها از نظر فيزيکي بسيار کند رشد مي کنند، جسمشان تقريباً 11 برابر کندتر از انسان رشد مي کند، همچنين داراي حشر، نشر، معاد، حساب و کتاب اخروي است. از لحاظ مرفولوژي و ظاهري، قيافه واقعي جن با انسان تفاوت دارد(اين موجودات مي‌توانند با قيافه و ظاهر کاذب نمايان شوند). جن يک امتياز از لحاظ ظاهري نسبت به انسان دارد و آن اينکه مي‌تواند به هر شکلي که مي‌خواهد اعم از انسان و حيوان در بيايد، ولي به شکل پيامبران، ائمه معصومين و شيعيان واقعي ظاهر نمي‌شود.

طول قد جن بسته به سن او، بين سي تا هشتاد سانتيمتر است. جن داراي دو جنس مذکر و مؤنث است و توليد مثل مي‌کند. نطفه جن بر خلاف انسان از جنس و ماهيت شبيه هوا مي‌باشد. انسان و جن مي‌توانند با همديگر ازدواج نموده، حتي توليد مثل نمايند. دستگاه گوارش جن با انسان تفاوت دارد. بطور معمول جن انسان را مي‌بيند ولي براي انسان قابل رؤيت نمي‌باشد.

جن مانند انسان داراي علم، ادراک، قدرت تشخيص، مسئوليت و تکليف است. پيغمبر گرامي اسلام بر جن‌ها نيز مبعوث شدند و در بين جن‌ها نيز دين و مذهب و فرقه وجود دارد. جن به دو گروه مسلمان و غيرمسلمان تقسيم شده و مسلمانان آنها نيز در يک گروه اهل تشيع قرار مي‌گيرند. رهبر جن‌هاي شيعه «سعفر ابن زعفر» مي‌باشد و لوحي مزيّن به جملة مبارک «يا ابا عبد الله الحسين» بر گردن دارد. پدر زعفر در صدر اسلام توسط حضرت علي(عليه‌السلام) کشته شد و خود نيز به دست آن حضرت مسلمان گرديد. زعفر و لشکريانش در واقعه کربلا به ياري حضرت امام حسين(عليه‌السلام) شتافتند ولي آن امام بزرگوار اجازه نفرمودند.

از آنجايي كه نوع خلقت جنيان با انسانها و حيوانات متفاوت است، واضح است كه مكان زندگي آنها نيز متناسب با نوع خلقت آنها باشد، ولي آن مكانها كجاست. در بين عوام شايع است كه زيرزمينها، جاهاي تاريك و مرطوب مانند حمامها، خانه های قدیمی، طویله ها، چاهها و عمق جنگلها جايگاه جنيان است. اما بررسي ها حاكي از آن است كه قطعا آنها در جايي زندگي مي‌كنند كه از انسانها به دور باشند. در روايتي از امام صادق (ع) نقل شده كه: «در وادي شقره (بياباني كه رنگ خاكش سرخ مايل به زرد است) نماز نخوان، زيرا در آن جا منازل جن است.» (وسائل الشيعه، ص 452) قابل ذكر است يكي از معروفترين مساجد مكه با نام «مسجد الجن» در غرب شهر مكه محل نزول جنيان در مكه است و مستحب است حاجيان در آن مسجد رفته و دو ركعت نماز به جا آورند.

در منابع مختلف از جمله قرآن کريم، تفاسير، احاديث و کتب علمي از جن ياد شده است. دانشمندان غربي از جن به عنوان ارواح صدا دار ياد مي‌کنند. پيامبر گرامي اسلام که دورود خدا بر او باد مي‌فرمايند:«خداوند جن را در پنج صنف آفريد: باد، مار، عقرب، حشرات و انسان.» برخي از انسانها جن را مي‌پرستند، علّامه طباطبائي(رضوان‌الله‌تعالي‌عليه) مي‌فرمايند: «مشرکان سه دسته مي‌شوند، اول آنهاييکه جن مي‌پرستند، دوم آنهاييکه ملائکه مي‌پرستند و سوم آنهاييکه مقدّسيني از بشر را پرستش مي‌کنند.» ابليس از طوايف جن است و در قرآن صراحتاً به اين مطلب اشاره شده است. به (روايتي) ابليس دوازده هزار سال عبادت کرد و همين امر باعث شد از زمين به آسمان برود و در رده ملائک قرار بگيرد و به درجه‌اي رسيد که مرتبة استادي برخي از ملائک را داشت. برخي از جن‌ها علاقمند به داشتن ارتباط با انسان مي‌باشند، بعضي انسانها نيز به ايجاد رابطه با جن ‌تمايل دارند، ايجاد اين ارتباط امکان پذير است ولي به هيچ عنوان توصيه نمي‌شود و نهي شده است، برخي از علما نيز آن را مجاز نمي‌دانند.

تسخير جن کاري خطرناک ميباشد. اگر انساني با جن ارتباط گرفت، ديگر نمي‌تواند آنرا قطع کند و يا حداقل قطع اين ارتباط داراي عواقب خطرناکي است. قابل ذکر است که جن در مقابل ارتباط با انسان و خدماتي که ارائه مي‌کند، چيزهايي از انسان مي‌گيرد که جبران آن بسيار سخت بوده، يا غير قابل جبران است. در صورتيکه جن از طرف انسان احساس خطر کند و يا آسيب ببيند، اقدام به تلافي خواهد کرد و به شخص مورد نظر يا بستگان نزديک، از جمله همسر و فرزندان او آسيب مي‌زند و يا آزار و اذيّت مي‌رساند، پس بهتر است فقط جن را بهانه‌اي براي تفکّر و تدبّر در عظمت خالق آن قرار دهيم. براستي که اگر انسان تمام عمر خويش را نيز صرف انديشيدن در بزرگي و عظمت حق تعالي نمايد، بسيار اندک خواهد بود.






نظر شما چیست؟