فرشته

در هر نظام و مجموعه ایی وجود سلسله مراتب منظم ، نشان از نظام مندي و روش مندي هندسه آفرينش در آن مورد دارد. به طور مثال؛ مگر خداوند متعال به طور مستقيم نمي تواند درخت خشکيده اي را سر سبز کند ؟ چنان که گاهي پيامبران و امامان(علیهم السلام) به اذن خدا چنين کاري را مي کردند، اما شکل گيري و هدفمندی نظام آفرينش به آن است که آب از طريق ريشه ها جذب ساقه درخت شود و به برگها برسد و براي اين منظور نزول باران و هدايت آب ها و کار باغبان ها و... همگي معنا و مفهوم پيدا مي کنند و نشاط و فعاليت و گردش کار جهان را فرا مي گيرد و در غير اين صورت سستي و رکود و جدايي ميان موجودات حاکم مي شد. خداوند متعال که حکيم و احسن الخالقين است نظام جهان را بر بنياني محکم و زيبا استوار کرده است و لازمه چنين نظامي سلسله مراتب مي باشد در همين رابطه جايگاه وجود فرشتگان در نظام آفرينش تعريف مي شود. یعنی اعمالی رو که انجام می دهند طبق قانون اسباب و مسببات صورت می گیرد.

اما درباره اصل وجود فرشتگان: هدف از خلقت هر مخلوقي به خود مخلوقات باز ميگردد نه به خداوند متعال زيرا خداوند بي نياز مطلق است و هدف به وي باز نمي گردد. حكمت خداوند در خلقت فرشته ها: از آنجائيكه خداوند داراي صفات كمالي چون رحمانيت و فياضيت است، يعني وجود دهنده مطلق است و هر پديده اي در عالم امكان و عدم براي وجود پيدا كردن نيازمند به فيض خداوند است؛ پس خداوند از روي رحمت گسترده اش و وجود بخشي اش به هر ممكني فيض وجود ميبخشد تا از امكان و عدم به عالم وجود تشرف پيدا كنند بنابراين فرشته ها به عنوان يك پديده يا نوعي آفرينش بخاطر رحمت و فياضيت خداوند پا به عرصه وجود نهاده اند و اگر اين لطف و رحمت نبود هرگز وجود نداشتند. پس هر موجودي وجودش در اين جهان بزرگ محصول لطف و فياضيت و رحمت خداوند است كه به اقتضاي صفات كماليه مذكور خداوند و اراده و مشيت ناشي از حكمت و لطفش پا به عرصه هستي مي گذارند. اين قاعده براي همه مخلوقات صادق است چه فرشته ها چه انسان ها و چه موجودات دیگر، پس هيچ موجودي براي رفع نيازي خارج از نياز خود و يا ديگر مخلوقات آفريده نشده است تا سئوال شود مگر خداوند نياز داشته است. بنابراين همه موجودات در اثر رحمت و فياضيت خدا آفریده شده اند؛ و هر پديده اي كه قابل تصور در وجود است و قابليت دريافت رحمت و شايستگي وجود پيدا كردن باشد، خداوند از او فيض وجود و رحمت گسترده اش را را دريغ نمي سازد و براي همين آفريده مي شود. پس هر فرشته ای وظایفی را در جهان ماده و معنا دارد و به همین خاطر آفریده شده اند. گروهی پیوسته در ذکر خداوند هستند و گروهی حاملان عرشند. گروهی حاملان وحی و گروهی تدبیر جهان ماده را بر عهده دارند تا با ایجاد علل و اسباب مادی چرخه ی این جهان را بچرخاند. با این بیان باید بگوییم آفرینش فرشتگان به خاطر فیض و رحمت خدا بود نه این که خدا نیازی به همکاری اون ها داشته باشه. درسته وقتی وظایفی به آن ها محول شد ، به معنای نیاز خالق نیست بلکه به معنی انجام شدن هر کار و طی مسیرش طبق قانون اسباب و مسببات می باشد. و الا بر کسی پوشیده نیست که خداوند قادر متعال است و نیازی به همراهی کسی ندارد.